Park Zdrojowy w Świnoujściu

Podczas wizyty w Świnoujściu nie zapomnij wstąpić do zabytkowego Parku Zdrojowego. Został on stworzony XVIII wieku, na skraju wyspy Uznam. W pierwszej połowie XIX wieku powiększono go do 58 ha.

Założenie parku związane jest bezpośrednio z powstaniem miasta Świnoujście. Oficjalne otwarcie odbyło się w 1824 roku, a już dwa lata później powstał pierwszy dom zdrojowy. W rozbudowę uzdrowiska zaangażował się sam Johann August von Sack – nadprezydent Pomorza. W okresie międzywojennym uzdrowisko zostało powiększone o Zachodni Park Zdrojowy. Choć nie zachowały się niestety żadne plany ani dokumenty, za projektanta parku uważa się słynnego pruskiego architekta ogrodów P. J. Lenne. Świadczą o tym: układ alejek, główne osie południkowe i wiele innych charakterystycznych cech dla tego twórcy.

W drzewostanie Parku Zdrojowego przeważają buki zwyczajne, dęby szypułkowe i bezszypułkowe, jesiony wyniosłe, kasztanowce zwyczajne, klony pospolite, olchy czarne oraz wiązy szypułkowe. Znajdują się tu także drzewa o odmianach rzadszych i ozdobnych, np. lipa krymska, buki płaczące czy też dęby piramidalne, co podkreśla tylko różnorodność parku.

Ciekawe jest także otoczenie kompleksu. Od północy, wschodu i południa znajdują się szlaki turystyczne: Szlak Nadmorski oraz Szlak Rowerowy Wokół Bałtyku. Dodatkową atrakcją są wyjątkowe zabytki, m.in.: Fort Zachodni oraz Fort Anioła. Znajdują się tu również obiekty sportowe oraz pensjonaty, hotele i kempingi.

KONTAKT



ZOBACZ W POBLIŻU